|
Orte dieses Namens gibt es in Schlesien mehrfach. Groß Peterwitz im Kreis Neumarkt ist vielleicht als Besitz des piastischen Magnaten Peter Wlast benannt. Heute führt die Autobahn A 4 vorbei und zwei Abfahrten liegen nahe.
Es entstanden seit dem 12. Jahrhundert mehrere Ortsteile. Der ältere Teil des Gutsbezirks hebt sich vom langgestreckten Straßendorf ab. Mitte des 14. Jahrhunderts gab es 40 Hufen, also eine Feldfläche von etwa 1.000 Hektar. Davon gehörten je vier dem Gutsherren und dem Schulzen, eine dem Pfarrer und 31 zinspflichtigen Bauern. Die weitere Entwicklung ist für diese Region typisch. Die Grundsteuerunterlagen 1868 weisen den Gutsbezirk mit 427 ha und im Gemeindebezirk 63 Besitzer mit zusammen 528 ha aus. Das Dominium vergrößerte sich weiter auf 452 ha (1892) und 472 ha (1930). Nur fünf Bauern besaßen über 35 ha (zusammen 200 ha), die Restlichen bewirtschafteten somit nur wenig Land. Die guten Böden sind Rübenanbaufläche und so wurde schon 1852 die Gräflich Limburg-Stirum’sche Zuckerfabrik gegründet.
Die gotische St. Katarinenkirche entstand in der zweiten Hälfte des 15. Jahrhunderts. Von 1540 bis 1653 war das damals turmlose Bauwerk evangelisch. Erst in preußischer Zeit entstand ein neues Gotteshaus für die weiterhin zahlreiche evangelische Bevölkerung. Bei einer Gesamtinstandsetzung der Kirche 1937 wurden die ausgezeichneten Epitaphien teilweise umgruppiert und alle von einer dicken Kalktünche befreit.
Insgesamt gibt es 10 Figurengrabsteine der Familien Niemitz und Seidlitz von 1567 bis 1615. Am ältesten und reichsten dekoriert stehen an Chorwänden mit architektonischem Aufbau und reichem Wappenfries Konrad von Nimitz (+ 1562) und seine Frau Margareta, geb. Gotsch von der Schwartzbach (Schaffgotsch), gestorben 1567.
|
Na Śląsku jest wiele miejscowości o tej nazwie. Nazwa Piotrowic w powiecie średzkim wywodzi się prawdopodobnie od ich właściciela, piastowskiego magnata Piotra Własta. Dzisiaj w pobliżu miejscowości przebiega autostrada A 4 z dwoma zjazdami.
Od XII wieku powstało kilka przysiółków. Starsza część majątku oddzielona jest szeroką ulicówką. W połowie XIV wieku wieś posiadała 40 włók ziemi uprawnej, czyli ok. 1000 ha. Z tego po 4 było własnością dziedzica i wójta, jedna - księdza, a 31 włók należało do płacących czynsz chłopów. Wieś rozwijała się w sposób typowy dla tego regionu. Zgodnie z dokumentami dotyczącego podatku gruntowego z roku 1868 do dworu należało 427, a do gminy 528 ha podzielonych na 63 właścicieli. Później dominium powiększyło swoją własność do 452 (1892 r.) i 472 hektarów (1930 r.). Tylko pięciu chłopów miało więcej niż 35 ha (razem 200), pozostali gospodarowali na niewielkich kawałkach ziemi. Dobre ziemie nadawały się pod uprawę buraków cukrowych, stąd też już w 1852 roku powstała cukrownia hrabiów Limburg – Stirum.
Gotycki kościół św. Katarzyny został zbudowany w II poł. XV wieku. W latach 1540 - 1653 ten bezwieżowy obiekt należał do ewangelików. Dopiero w czasach pruskich powstała nowa świątynia dla coraz liczniejszych wyznawców Lutra. Podczas remontu kapitalnego kościoła w 1937 roku znajdujące się w nim cenne epitafia oczyszczono z grubej warstwy tynku i ustawione na nowo.
Łącznie zachowało się dziesięć nagrobków figuralnych rodzin Niemitz i Seidlitz z lat 1567 - 1615. Najstarsze i najpiękniejsze epitafia Konrada von Nimitz (+1562) i jego żony Margarety z domu Gotsch von der Schwartzbach (Schaffgotsch), zm. w 1567, stoją przy ścianie prezbiterium. Mają one konstrukcję architektoniczna i bogato zdobiony fryz herbowy.
|
|
