|
Am westlichen Rande eines seit der Steinzeit besiedelten fruchtbaren Siedlungsbandes zwischen Schweidnitz/ świdnica und Frankenstein/ Ząbkowice śląskie liegt Güttmannsdorf/ Dobrozin. Die Reichenbach/ Dzierżoniów umgebenden Waldhufendörfer sind sichtbarer Ausdruck der intensiven hochmittelalterlichen Landeserschließung. Durch Güttmannsdorf führte eine Verbindung der Hauptstraßen Breslau/ Wrocław – Glatz/ Kłodzko - Prag sowie Görlitz - Schweidnitz - Reichenbach - Frankenstein - Neisse/ Nysa.
Das neugotische Schloß am Dorfanfang und die äußerlich schlichte Dorfkirche täuschen über deren Alter und Bedeutung hinweg. Die kleine Kirche weist beachtliche Kunstschätze auf. Chor und Sakristei schmücken gotische Fresken. Das dreiteilige Altarretabel (wohl 1506) spricht für die böhmischen Einflüsse auf das schlesische Kunsthandwerk. Ganz ähnlich den bedeutsamen Figurengrabmälern in Schönau/ świerzawa gibt es ein prächtiges und zudem hervorragend erhaltenes Grabmal für Hans Bock von Lobris (+ 1546). Er bekleidete das wichtige Amt als Hofmeister der böhmisch-ungarischen Königin Maria (1505 - 1558). Die Tochter von Philip I. dem Schönen, König von Kastilien, und Enkelin Kaiser Maximilians I. war seit 1515 als Frau des Jagiellonenkönigs Ludwig II. (1506 - 1526) vorgesehen. Doch schon 1526 starb der König in der Schlacht gegen die Türken bei Mohács. Die böhmischen Kronländer kamen danach an das Haus Habsburg, ein auch für Schlesien epochaler historischer Wendepunkt. Maria war in Brüssel geboren worden und ging als Statthalterin Karls V. von 1530 bis 1556 in die Niederlande. Es liegt nahe, daß Hans Bock westliche Impulse in seine Heimat vermittelte.
Die Adelsfamilie von Bock war im 16. Jahrhundert reich begütert. In der Kirche von Lobris/ Luboradz (pow. jaworski) befindet sich ein prachtvolles Bock’sches Doppelgrab.
Ein weiteres Epitaph hinter dem Altar zeigt den Feldmarschall Hans von Poser-Nedlitz (+ 1623).
|
Na południowym skraju zamieszkałego od czasów epoki kamiennej, żyznego pasa ziemi pomiędzy Świdnicą a Ząbkowicami Śląskimi, leży Dobrocin.
Otaczające Dzierżoniów wsie-łańcuchówki świadczą o intensywnym osadnictwie w tym rejonie w szczytowym okresie średniowiecza. Dobrocin miał połączenie z głównymi szlakami Wrocław - Kłodzko - Praga oraz Świdnica - Świebodzice - Ząbkowice Śl. - Nysa.
Neogotycki pałac przy wjeździe do wsi oraz skromny na zewnątrz wiejski kościółek mogą mylić, co do ich wieku i znaczenia. Niewielka świątynia mieści w sobie prawdziwe skarby. Prezbiterium i zakrystię zdobią gotyckie freski. Trzyczęściowe retabulum (ok. 1560 r.) jest świadectwem czeskich wpływów na śląskie rzemiosło artystyczne. Podobnie jak nagrobki figuralne w Świerzawie, doskonale zachował się wspaniały nagrobek Hansa Bocka z Luboradza (+ 1546). Sprawował on ważny urząd ochmistrza na dworze czesko-węgierskiej królowej Marii (1505 - 1508). Córka Filipa I Pięknego, królowa Kastylii i wnuczka cesarza Maksymiliana I, od roku 1515 przewidziana była na żonę Ludwika II (1506 - 1526) z dynastii Jagiellonów. Jednak już w roku 1526 król zginął w bitwie z Turkami pod Mohaczem. Czeskie kraje koronne przeszły na własność Habsburgów, co także i dla Śląska było punktem zwrotnym o znaczeniu epokowym.
Urodzona w Brukseli Maria w latach 1530 - 1556 panowała w Niderlandach jako namiestniczka Karola V. Nie dziwi zatem, że Hans Bock przeniósł zachodnie wzorce do swojej ojczyzny.
Szlachecki ród von Bock posiadał w XVI wieku ogromne majątek. W kościele w Luboradzu (powiat jaworski) znajduje się wspaniały, podwójny nagrobek tej rodziny.
Inne epitafium w tym kościele za ołtarzem przedstawia feldmarszałka Hansa von Poser-Nedlitz (+ 1623).
|
  
|
