|
Weithin sichtbar ist die Kirche von Hochkirch, später polnisch Wysoka Cerekiew, heute Grodowiec.
An der barocken Wallfahrtskirche befinden sich außen neun lebensgroße Figurenepitaphien aus dem 16. Jahrhundert.
Ort und Pfarrei wurden 1291 erstmals urkundlich erwähnt.
Bis 1720 gab es eine enge Verbindung mit dem Glogauer Domstift. Der Pfarrer von Hochkirch war zugleich Domherr in der 17 km entfernten Hauptstadt des Fürstentums. Zwar wurden in der Reformationszeit die zugehörigen Dörfer protestantisch, doch die "Hohe Kirche" blieb stets katholisch.
Im Dreißigjährigen Krieg wurde das Gotteshaus verwüstet.
Georg Abraham Freiherr von Dyhern, als Landeshauptmann einem heutigen Woiwoden vergleichbar, machte sich nach 1660 um den Wiederaufbau verdient.
Es gibt drei Epitaphien seiner Ahnen. Hier bediente sich eine katholische Familie gleicher standesgemäßer Begräbnisformen, die in anderen Teilen Schlesiens vom protestantischen Landadel besonders gefördert wurden. Überhaupt repräsentieren alle neun Denkmäler einen relativ kurzem Zeitraum von 30 Jahren.
Unter Dyhern setzten die bis heute praktizierten Marienwallfahrten ein. Diese sind typisch in der Zeit habsburgischer Gegenreformation, die mit Glogau historisch eng verbunden ist.
Die Renaissanceepitaphien sind zwar ungeschützt im Freien, doch in einem vergleichsweise guten Zustand.
Ein Frauengrabmal ist nur rudimentär erhalten. Doch gerade die organische Einbindung dieses Torsos mag auf frühe und hohe Wertschätzung schließen lassen.
|
W oddali widoczny jest kościół w Grodowcu (dawniej: Wysoka Cerkiew).
Na barokowym kościele pielgrzymkowym znajduje się 9 naturalnej wielkości epitafiów figuralnych z XVI wieku.
Pierwsza wzmianka o miejscowości i parafii pochodzi z 1291 roku.
Do roku 1720 kościół był ściśle związany z kolegiatą w Głogowie: proboszcz kościoła w Wysokiej Cerkwi był zarazem kanonikiem w oddalonej o 17 km stolicy księstwa. Wprawdzie w okresie reformacji podległe wsie stały się protestanckie, lecz „Wysoka Cerkiew” zawsze pozostawała katolicka.
W czasie wojny trzydziestoletniej kościół został zdewastowany.
Georg Abraham Freiherr von Dyhern, ówczesny gubernator prowincji, położył po roku 1660 ogromne zasługi w dziele odbudowy kościoła.
Zachowały się 3 epitafia jego przodków. W tym przypadku katolicki ród szlachecki posłużył się formą nagrobka podobną do tych, jakie w innych częściach Śląska były szczególnie preferowane przez szlachtę protestancką. Wszystkie 9 zabytków reprezentuje stosunkowo krotki okres 30 lat.
W czasie rządów Dyherna zapoczątkowane zostały pielgrzymki maryjne, praktykowane do dnia dzisiejszego. Były one jednym z elementów prowadzonej przez Habsburgów kontrreformacji, która w Głogowie przybrała szczególnie ostre formy.
Te renesansowe epitafia znajdują się wprawdzie na zewnątrz, lecz są w stosunkowo dobrym stanie.
Nagrobek kobiety zachował się tylko szczątkowo, lecz właśnie organiczna oprawa tej rzeźby może świadczyć o wcześniejszym, ogromnym poważaniu, jakim ta osoba się cieszyła.
|
 
|
