|
Stephansdorf / Szczepanów liegt 5 km nördlich Neumarkt in Richtung Oder. Seit der ersten urkundlichen Erwähnung kam dem Dominium eine dominierende Rolle zu. Das Patronat über die St. Stephanus-Kirche spiegelt sich in herausragenden Grabdenkmälern wieder. Von 1525 bis 1654 war die Pfarrgemeinde evangelisch. In den Formen der Spätgotik und Renaissance wurde 1571 durch Heinrich von Schindel der Kirchenbau beendet. Wie viele Bauten der Zeit wies er damals außen Sgrafittoputz auf.
Mehr als ein Dutzend Grabmäler erhielten zwischen 1574 bis 1617 Einzug in die Kirche und blieben bis heute erhalten.
Die Epitaphien für Heinrich von Schindel (+1576) und seine Ehefrau sind von Darstellungen der Passion Christi begleitet. Bei seinem Bruder Martin (+ 1574) mit Frau ist ein Relief mit der Auferstehung Christi zu sehen. Beide Familien hatten keinen männlichen Nachfolger.
Die Tochter Barbara von Schindel heiratete Hans von Kanitz (d.Ä.). Sein manieristisches Grabmal zeigt den 1594 Verstorbenen mit Gemahlin und einem Kind im mittleren Feld kniend. Beim damals wichtigsten Breslauer Bildhauer Gerhard Hendrick (oder Heinrich), der auch das protestantische Bürgertum der schlesischen Metropole bediente, wurde dieses polychrom gefaßte Werk aus Sandstein, Alabaster und Serpentin bestellt. Die Werkstatt des aus Amsterdam stammenden Hendrick schuf auch das herausragende architektonische Grabdenkmal für Hans von Kanitz (d.J.), verstorben 1617. Als vollplastische Bronzefigur steht der junge Adlige auf einem Sarkophagsockel, umgeben von Sandsteinsäulen und Genien aus Marmor. Verschiedene Materialien zu verwenden ist eine typische Manifestation des späten Manierismus. Diese Glanzleistung schlesischer Grabkunst in Stephansdorf verdient höchste Wertschätzung. Vorbild ist Hendricks grandioses Grabmonument für den kaiserlichen Feldmarschall Melchior von Redern im böhmischen Friedland / Frýdlant von 1605/1610.
|
Pięć km na północ od Środy Śląskiej w kierunku Odry leży Szczepanów. Już od pierwszej wzmianki historycznej dominium to odgrywa rolę szczególną. O protektorach kościoła św. Stefana mówią znajdujące się przy nim nagrobki.
W latach 1525-1654 kościół należał do ewangelików. Jego budowę w stylu późnego gotyku i renesansu ukończył w roku 1571 Heinrich von Schindel. Jak wiele budowli z tego okresu kościół został ozdobiony na zewnątrz sgraffitami.
W latach 1574 – 1617 powstało kilkanaście zachowanych do dzisiaj nagrobków.
Epitafiom Heinricha von Schindel (+1576) ijego małżonki towarzyszą sceny z Męki Pańskiej. Nagrobek jego brata, Martina (+1574), z żoną, zdobi relief ze sceną Zmartwychwstania Chrystusa. Obie rodziny nie miały męskich potomków. Córka Barbara von Schindel wyszła za starszego z braci von Kanitz. Manierystyczny nagrobek przedstawia, zmarłego w 1594 roku, Hansa von Kanitz z małżonką i dzieckiem, klęczącym w środkowym polu. To otoczone polichromiami dzieło z piaskowca, alabastru i serpentynitu zamówione zostało w pracowni znanego wówczas wrocławskiego rzeźbiarza Gerarda Hendricka (vel Heinricha), który tworzył również dla protestanckiego mieszczaństwa śląskiej metropolii. W warsztacie pochodzącego z Amsterdamu Hendricka powstał także architektoniczny nagrobek młodszego von Kanitza, także Hansa, który zmarł w 1617 r. Młody szlachcic przedstawiony został w formie pełnoplastycznej figury z brązu, stojącej na cokole sarkofagu i otoczonej kolumienkami z piaskowca oraz marmurowymi muzami. Zastosowanie różnorodnych materiałów jest typową manifestacją późnego manieryzmu. To arcydzieło śląskiej sztuki nagrobnej w Szczepanowie zasługuje na szczególną uwagę. Wzorem dla Hendricksa był imponujący, monumentalny grobowiec, z lat 1605-1610, cesarskiego marszałka polnego Melchiora von Redern w czeskim Frydlandzie.
|
  
|
